Oto kilka porad:

1. Stół powinien być przede wszystkim praktyczny i wygodny – zmęczony masażysta nie jest w stanie wykonać prawidłowo masażu. Dopiero po spełnieniu tego podstawowego wymogu kolejnym elementem wpływającemu na decyzję o zakupie powinien być wystrój obiektu oraz design samego urządzenia.

2.Jednym z najważniejszych wyróżników wygodnego stołu jest dobrej jakości gąbka, która powinna być odporna na odkształcenia i posiadać minimum 1 cm grubości. Po wybraniu odpowiedniej gąbki, należy wybrać miękkość pianki pokrywającej stół.

3.Stół do masażu musi być stabilny, by Klient czuł się pewnie.

4.Wysokość stołu zazwyczaj w każdym modelu łóżka jest regulowana. W celu odpowiedniego ustawienia należy uwzględnić wzrost masażysty – w trakcie masażu postawa nie powinna obciążać zbytnio kręgosłupa. W wypadku, gdy przy jednym stole pracuje kilku masażystów istotnym elementem jest system szybkiej i łatwej regulacji wysokości. Szerokość stołu zależy od zabiegów, jakie będą na nim wykonywane.

5.Jeśli kupującemu zależy na stole przenośnym musi być on lżejszy od tradycyjnych – najlepiej wykonany z konstrukcji aluminiowej Stoły cięższe są zazwyczaj stabilniejsze – niektóre wyposażone są w piątą „nogę”, co daje poczucie bezpieczeństwa zarówno dla klienta jak i masażysty, który niejednokrotnie wchodzi na stół. Jednym z dodatkowych elementów, które można dołączać do stołów są podłokietniki, które poszerzają stół na odcinku piersiowym i lędźwiowym nawet o 20 cm.

Sauna fińska (zwana też suchą)
Temperatura w tej saunie utrzymywana jest zwykle na poziomie ok. 80 do 100 °C przy wilgotności jedynie 3 – 10%. Pobyt w takiej saunie pozwala nam pozbyć się toksyn z organizmu, uodparnia organizm i daje uczucie odprężenia. Po każdorazowej sesji w saunie należy następnie zażyć zimnej kąpieli . Warto pamiętać, że im wyższa temperatura w saunie, tym bardziej należy skracać czas pobytu w niej, a wydłużać czas schładzania ciała.

Tradycyjna sauna parowa (łaźnia rzymska)

Cechą charakterystyczną kąpieli w łaźni parowej jest też stosunkowo niska temperatura 43-48 ºC oraz wysoka wilgotność sięgająca 100%. Ze względu na wysoką wilgotność, odczuwalność temperatury zwiększa się nawet o 100%. Mamy wrażenie, że jest w niej bardzo gorąco. Dla większości użytkowników łaźni parowych najbardziej komfortową temperaturą jest 45°C. Zalety: Oczyszcza organizm i pobudza krążenie, ułatwia wchłanianie pielęgnujących kosmetyków . Przed ostatnim wejściem do sauny możesz nałożyć na włosy i skórę odżywcze maseczki, które pod wpływem ciepła wnikną głęboko i zregenerują uszkodzone pasma i naskórek. Możesz też posmarować skórę ujędrniającym balsamem lub olejkiem.

Sauna ziołowa (caldarium). Moc aromaterapii połączono z sauną parową o mniejszej wilgotności. Zapachy olejków eterycznych unoszą się w powietrzu i wpływają kojąco na nasze samopoczucie. Aromabath – to zabieg w temperaturze 45 stopni C w wilgotności dochodzącej do 80%. Para wodna nawilża skórę, zaś olejki eteryczne, którymi się polewa kamienie, poprawiają nastrój. Zalety: Olejki z lawendy i melisy relaksują i odprężają. Woń eukaliptusa i drzewa herbacianego wpływa korzystnie na problemy z cerą trądzikową lub przetłuszczającą się. Olejek różany poprawia wygląd skóry i przyjemnie wycisza, uspakaja.

Lodowa (studnia lodowa). Wykorzystuje działanie niskim temperatur na poprawę stanu zdrowia i urody. Panuje w niej temperatura ok. -15 st. C. Ściany i podłoga pokryte są lodem. Należy pamiętać, aby przed seansem nie smarować skóry kremem i moczyć jej wodą.Zalety: Wzmacnia naczynia krwionośne, poprawia dotlenienie komórek, przez co szybciej spala się nagromadzony tłuszcz. Chłód działa odmładzająco na skórę – ujędrnia ją i wygładza. Zmniejsza cellulit.

Ponadto w nowoczesnych saunach można łączyć różnego rodzaju klimaty dzięki odpowiednio zaprogramowanym sterownikom. Jednego dnia możesz cieszyć się z gorącego powietrza sauny suchej a drugiego z delikatnego klimatu łaźni parowej. Dzięki wdrożeniom nowoczesnych metod wypoczynku, sauna może poszczycić się takimi rozwiązaniami jak aromaterapia (sauna parowo-ziołowa), muzykoterapia i koloroterapia.

Biosauna
Ma najniższą temperaturę spośród wszystkich saun suchych, która kształtuje się na poziomie około 65 °C, przy wilgotności ok. 30%. To dobry wybór dla osób, które nigdy wcześniej nie korzystały z sauny, albo po prostu nie czują się dobrze w klasycznej saunie fińskiej ze względu na panującą tam temperaturę. Z biosauny mogą też korzystać osoby z nadciśnieniem oraz nadwrażliwością naczynek krwionośnych.

Caldarium. To rodzaj sauny o 100% wilgotności, gdzie temperatura sięga zaledwie 45°C. Jest łagodniejszą wersją łaźni parowej. Coraz popularniej stosuje się ten rodzaj sauny jako zabieg kosmetyczny świetnie regenerujący stan skóry oraz włosów. Caldarium znane jest też z dobrego wpływu na wydolność oddechową.  Czasami w tego typu saunach stosuje się też olejki aromaterapeutyczne.

Sauna Błotna
Panują tu podobne warunki jak w Caldarium. Wilgotność wynosi nawet 100%, a temperatura sięga do max. 45 °C. W trakcie pobytu w saunie na twarz oraz ciało nakłada się błoto. Otrzymuje się je przed wejściem do sauny w 6 różnych kolorach. Każdą z błotnych kul nakłada się na inną część ciała. To świetny pomysł na wspólny relaks z bliską osobą. Po pobycie w saunie konieczny jest ciepły prysznic, który pozwala na usunięcie resztek kosmetyków z powierzchni ciała.

Sauna to pomieszczenie, w którym panuje wysoka temperatura i wysoka lub niska wilgotność (w zależności od rodzaju sauny), w którym spędza się od kilku do kilkudziesięciu minut. Pobyt w saunie ma własności poprawiające krążenie. Po pobycie w saunie bierze się zwykle kąpiel w chłodnej wodzie. Sauna najpopularniejsza jest w Finlandii, Estonii, Łotwie, Litwie, a także w Rosji, odgrywa w tych krajach ważną rolę społeczną. Sauny były budowane przez ludy fińskie (przodków m.in. dzisiejszych Finów i Estończyków) od niepamiętnych czasów.

Rodzaje sauny

-Sauna sucha (tzw. sauna fińska), to sauna o względnie niskiej wilgotności powietrza (poniżej punktu rosy). Temperatura dochodzi w niej do 75-110 °C. Sauna fińska to nieduże pomieszczenie ze schodkowato umieszczonymi ławami drewnianymi.

-Sauna parowa (tzw. łaźnia rzymska) to sauna o wilgotności dochodzącej do 100% lecz niższej temperaturze: 40-50 °C.

-Sauna solna to sauna sucha (tzw. sauna fińska), której ściany wykonane są z paneli ściennych zawierających foremne bryły solne wycięte z kolorowej soli kamiennej.

-Sauna na podczerwień

Zalety korzystania z sauny nie sposób przecenić. Hartuje ciało i poprawia kondycję, pielęgnuje skórę i wspomaga odchudzanie, doskonale też relaksuje.

- Sauna sucha (fińska)

To sauna ekstremalnie gorąca. Temperatury sięgają w niej nawet 100 st. C, jednak dzięki niskiej wilgotności powietrza nie odczuwa się tego tak bardzo.

Zalety: Doskonale oczyszcza skórę z toksyn, poprawia mikrokrążenie i rozprawia się z nadmiernym odkładaniem się wody w organizmie, a tym samym z cellulitem. Zanim oddasz się upiększającej kąpieli w saunie, koniecznie zrób peeling skóry szorstką rękawicą lub szczotką, co dodatkowo pobudzi ją do pracy.

- Tradycyjna sauna parowa (łaźnia rzymska)

Temperatura w niej wynosi ok. 50 st. C, jednak ze względu na wysoką wilgotność, odczuwalność temperatury zwiększa się nawet o 100%. Mamy wrażenie, że jest w niej bardzo gorąco.

Zalety: Oczyszcza organizm i pobudza krążenie, ułatwia wchłanianie pielęgnujących kosmetyków. Przed ostatnim wejściem do sauny możesz nałożyć na włosy i skórę odżywcze maseczki, które pod wpływem ciepła wnikną głęboko i zregenerują uszkodzone pasma i naskórek. Możesz też posmarować skórę ujędrniającym balsamem lub olejkiem.

- Sauna solna. Wypadkową powstania sauny suchej jest sauna solna – działająca na podobnych zasadach co sucha, jednak jej ściany tworzą płytki z soli kamiennej. Wysoka temperatura powoduje lekkie parowanie soli, która w dobry sposób wpływa na organizm. Dzięki temu głęboko oczyszcza skórę i drogi oddechowe. Skóra wydala również nadmiary łoju, pozbywamy się również zalegających soli i spalamy tkankę tłuszczową.

- Sauna na podczerwień

W tej saunie panuje przyjemna dla skóry temperatura. Dochodzi do 40-60 st.C, dzięki specjalnym ceramicznym urządzeniom emitującym promienie podczerwone.

Zalety: Głębokie oczyszczenie skóry z toksyn i redukcja cellulitu. Szybsze niż w przypadku korzystania z innych saun pozbycie się nagromadzonego tłuszczu.

Przeciwwskazania do korzystania z kąpieli w saunie:

-Przeziębienie, grypa i wysoka temperatura.

-Grzybica i choroby skóry.

-Ostra faza trądziku różowatego.

-Nadciśnienie, żylaki.

-Wrzody.

-Niewydolność nerek.

-Choroba płuc, astma.

-Choroby weneryczne, epilepsja, jaskra.

-Do sauny nie powinny też chodzić kobiety w ciąży i w czasie menstruacji.

Rzymianie mawiali, że w winie spoczywa prawda o człowieku, w wodzie zaś jego zdrowie. Jednak współczesna medycyna udowodniła, że kieliszek wina nie tylko poprawia nam humor, ale dobrze wpływa także na nasze zdrowie, ma silne właściwości pielęgnacyjne i lecznicze. Trzeba tylko umieć z nich korzystać.

Największy skarb wina stanowią związki polifenolowe, a więc jedne z najsilniejszych przeciwutleniaczy. Aby w pełni korzystać z ich antyoksydacyjnych właściwości, należy sięgać po wino czerwone – największa ilość polifenoli występuję w skórce owoców, które są odrzucane w procesie wytwarzania białego wina. Sława polifenoli nie jest bezpodstawna, gdyż ich zakres oddziaływania na zdrowie i urodę jest bardzo szeroki:

-Niszczą wolne rodniki odpowiedzialne za procesy starzenia i przyczyniające się do rozwoju nowotworów

-Ograniczają proces reprodukcji wirusów

-Likwidują stany zapalne w obrębie naczyń krwionośnych oraz ograniczają utlenianie złego cholesterolu LDL, zmniejszając ryzyko wystąpienia miażdżycy i chorób serca

-Mają działanie przeciwhistaminowe, a więc ograniczają reakcje uczuleniowe

-Działają bakteriobójczo

Wino jest bogatym źródłem potrzebnych organizmowi związków chemicznych, takich jak: bor, brom, chrom, cynk, jod, magnez, potas czy sód. Polifentyle ponadto, zmniejszają ryzyko raka, zawału serca i obniżają poziom złego cholesterolu. W pestkach winogron zawarta jest cenna tanina, która działa ściągająco i przeciwzapalnie oraz wpływa oczyszczająco na naczynia krwionośne i pobudza krążenie krwi. Co więcej, wino wykorzystywane jest w zabiegach antycellulitowych, gdyż hamuje rozwój tkanki tłuszczowej i zwiększa spalanie tłuszczu.

Fototerapia to leczenie światłem czyli światłolecznictwo. Działanie światła na skórę zależy w głównej mierze od zachodzących w niej reakcji fotochemicznych. Skóra poddana działaniu promieni nadfioletowych staje się lepiej ukrwiona, bardziej elastyczna i mniej podatna na zakażenia. W fotolecznictwie stosuje się lampy kwarcowe oraz Biotron Sollux. Fototerapia wykorzystuje naturalne źródła światła (helioterapia) oraz źródła sztuczne (aktynoterapia), wśród których źródłem światła podczerwonego są lampy sollux, natomiast ultrafioletu – lampy kwarcowe. Światło widzialne stosuje się w leczeniu zaburzeń psychicznych związanych między innymi z depresą zimową. Fototerapia:

- poprawa nastroju,

- silne działanie antydepresyjne,

- eliminacja zmęczenia, apatii, smutku,

- pomoc w walce z bezsennością,

- poprawa koncentracji,

- zwiększenie motywacji do działania i aktywności,

- stabilizacja apetytu,

- zmniejszenie poczucia senności,

- łagodzenie objawów zespołu napięcia przedmiesiączkowego,

- bezpieczeństwo, możliwość stosowania w okresie ciąży, karmienia.

Olejek eteryczny jest ciekłą, lotną substancją wonną uzyskiwana najczęściej przez destylację z parą wodną z rośliny. Pod względem składu jest to mieszanka rozmaitych związków chemicznych: ketonów, aldehydów, alkoholi, estrów, laktonów, terpenów i innych związków organicznych. Olejki eteryczne stosuje się szeroko w aromaterapii. Jednakże są to niezwykle skomplikowane mieszaniny do kilkuset różnorodnych związków chemicznych o nie zawsze znanej całkowicie zawartości, często niemożliwej do odtworzenia w warunkach laboratoryjnych. To sprawia, że nie są traktowane jak typowe leki przez lekarzy i farmaceutów. Jednak wciąż trwają nad nimi badania, są bowiem od tysięcy lat skutecznie działającymi na ludzi specyfikami medycyny naturalnej, kosmetyki i dermatologii.

Oto parę przykładów olejków eterycznych wraz z tłumaczeniem :

-Oleum Amygdalae dulcium- olejek migdałowy

-Oleum Anisi-olejek anyżowy

-Oleum Auranti-oejek pomarańczowy

-Oleum Calami-olejek tatarakowy

-Oleum Menthae-olejek miętowy

-Oleum Rosae-olejek różany, olejek z drzewka różanego

-Oleum Salviae-olejek szałwiowy

-Oleum Santali albi-olejek sandałowy

-Oleum Camphoratum-olejek kamforowy

-Oleum Caryophylli-olejek goździkowy

-Oleum Carvi-olejek kminkowy

-Oleum Lavandulae-olejek lawendowy

-Oleum Mayoranae-olejek majerankowy

-Oleum Pini et Oleum Abietis et Oleum Piceae et Oleum Cedri-olejek sosnowy i olejek jodłowy i olejek świerkowy i olejek cedrowy

-Oleum Citri-olejek cytrynowy

-Oleum Coriandri-olejek kolendrowy

-Oleum Eucalypti-olejek eukaliptusowy

-Oleum Foeniculi-olejek koperkowy

-Oleum Juniperi-olejek jałowcowy

-Oleum Foliorum Patchouli-olejek paczulowy

-Tea-Tree Oil-olejek herbaciany

-Oleum Terebinthinae-olejek terpentynowy

-Oleum Thymi-olejek tymiankowy

-Oleum Gerani-olejek geraniowy

-Oleum Grapefruit-Olejek grejpfrutowy

-Oleum Pichtae-olejek pichtowy

Jeśli chodzi o działanie olejków eterycznych jest ono wielostronne. Dzięki właściwościom dezynfekcyjnym olejki lotne, zwłaszcza te zawierające alkaloidy, hamują rozwój drobnoustrojów chorobotwórczych. Cenione są na przykład silnie odkażające właściwości tymolu, występujące w olejku lotnym zawartym w tymianku pospolitym i macierzance piaskowej. Odkażająco działa również olejek lotny znajdujący się w czosnku pospolitym i cebuli. Olejek lotny znajduje również zastosowanie do zwalczania grzybic, świerzbu i innych pasożytów skórnych. Bardzo ważną wspólną cechą olejków eterycznych jest ich duża skuteczność antyseptyczna i brak potwierdzonych przypadków uodpornienia się drobnoustrojów na ich działanie.

Hydroterapia jest to dział fizjoterapii, inaczej wodolecznictwo, akwaterapia (łac. aqua = woda) – metoda leczenia bodźcowego polegająca na zewnętrznym stosowaniu wody o różnych postaciach: ciekłej, stałej lub gazowej. Podstawę leczniczego działania stanowi odpowiednia temperatura lub ciśnienie wody użytej odpowiednio do danej terapii. Hydroterapia jest stosowaną od wieków formą leczenia i niwelowania stresu. Oparta jest na 3 prostych elementach: ciepło, zanurzanie się w wodzie i ruch wody zwany hydromasażem. Ciepło rozszerza naczynia krwionośne i przyśpiesza obieg krwi w organizmie. Umożliwia to enzymom i endomorfinom (naturalnie uśmierzającym ból) szybsze, bardziej efektywne działanie i to w częściach ciała, takich jak mięśnie i stawy, które zostały nadwyrężone, uszkodzone lub naciągnięte. Ciepło ułatwia także komórkom pozbycie się pozostałości metabolizmu, zastąpienie ich tlenem i innymi substancjami odżywczymi dla organizmu. Początki hydroterapii kojarzy się i datuje na okres starożytnych kultur Chin, Japonii i najczęściej z rzymskimi łaźniami. Zapomniana w średniowieczu hydroterapia została na nowo odkryta w XVIII i XIX wieku przez J.S.Hahn (1696–1773), Vincent Priessnitz, Oertel (1764–1850) czy J.H.Rausse (1805–1848). Na ich doświadczeniach bazował ksiądz Sebastian Kneipp rozwinął on i usystematyzował wodolecznictwo, które w owym czasie stosowane było przez lekarzy. Hydroterapia wpływa korzystnie na układ krążenia, układ nerwowy oraz wiele innych narządów organizmu.

Do zabiegów hydroterapeutycznych należą:
- masaż podwodny
- kąpiel tlenowa
- kąpiel perełkowa
- kąpiel całkowita
- kąpiel częściowa
- kąpiel terapeutyczna
- natryski
- polewanie.

„Ta forma masażu pozwala na utrzymanie dobrej kondycji ciała. Podstawa teoretyczna refleksologii wywodzi się z azjatyckiej medycyny, głoszącej zasadę, iż stopy i dłonie posiadają tzw. refleksy, które łączą się ze wszystkimi częściami i organami ciała. Na przykład: uciskanie odpowiedniego miejsca na dłoniach i jednocześnie na stopach, powoduje przywrócenie odpowiedniego rytmu krążenia krwi. Jej cyrkulacja staje się stabilna, a tlen dochodzi do wszystkich komórek ciała. Refleksologia eliminuje stresy poprzez doprowadzenie do stanu głębokiej relaksacji; system nerwowy może się wówczas wyciszyć i funkcjonować w sposób zrównoważony”.

Także warto spróbować skorzystać z zabiegów spa i samemu przekonać się że to rzeczywiście działa. Bo tak naprawdę zdrowie i wygląd fizyczny warunkuje nasza psychikę.

-bezpośrednim naświetlaniu poprzez ekran w odpowiednim kolorze,

-przebywaniu w otoczeniu danych kolorów,

-piciu nasłonecznionej wody i jedzeniu wybranych produktów,

-wdychaniu promieni słonecznych przez kolorową tkaninę,

-kąpielach w kolorowej wodzie,

-piciu napromieniowanej danym kolorem wody – w tym celu szklankę z zimną wodą należy trzymać lewą ręką, a prawą skierowaną palcami w dół trzymać nad szklanką, następnie skoncentrować się nad danym kolorem, a po pięciu minutach wypić wodę małymi łyczkami)

Chromoterapia, była znana i praktykowana już w starożytności. Nauka ta popularna była zarówno w starożytnych Chinach, Indiach jak i Egipcie. Przez wieki używano wiedzę o kolorach, do przywracania nimi równowagi i harmonii w organizmie człowieka i otoczeniu.

Uzdrawiający kolorami operują dwiema grupami barw: kolorami ciepłymi i zimnymi, lecz istnieje kilka szkół chromoterapii Jedni uważają, że istnieją dwa zasadnicze kolory: czerwony i niebieski; kolor żółty stanowi stan pośredni pomiędzy nimi. Inni uznają i posługują się siedmiostopniową skalą kolorów.

Terapeuci wiedzą, że poszczególne barwy mają różne długości fal. Znając te długości, wiedzą, jaką barwę wykorzystać w leczeniu konkretnego schorzenia.
I tak np: barwy ciepłe stosuje się w terapiach służących pobudzeniu aktywności, natomiast barwy zimne służą do wywołania efektu uspokajającego.

Stosunkowo niedawno odkryto, że odpowiedni dobór kolorów może tak silnie wpływać na psychikę i emocje, że zaczęto ten fakt wykorzystywać w szpitalach do wspomagania procesów leczenia:

Czerwony pobudza, pomarańczowy działa antydepresyjnie, żółty poprawia pamięć, zielony relaksuje działa dobrze na wzrok, niebieski antyseptycznie, fioletowy kreatywnie.

Obecnie najczęściej zabiegi chromoterapii odbywają się przez bezpośrednie naświetlanie poprzez ekran w odpowiednim kolorze, w kapsułach Spa.